Niektóre leki są odkrywane przypadkowo. Badacz, testując jakiś lek, odkrywa jego nieoczekiwane właściwości. W ten spo­sób w latach pięćdziesiątych stwierdzono spektakularne dzia-łanie neuroleptyków w schizofrenii. W ciągu jednego dzie­sięciolecia nastąpiła przełomowa zmiana w traktowaniu psy­choz do tego stopnia, że w niektórych krajach zaczęto zamy­kać szpitale psychiatryczne. A mimo to w badaniu przy­czyn choroby nie posunięto się ani o krok. Na leki tego typu mówimy, że działają „objawowo". One nie leczą, lecz znoszą objawy. Inne z kolei leki działają przyczynowo, co znaczy, że atakują przyczyny i mechanizmy chorobowe. W ten sposób dobrze dobrany antybiotyk zwalcza populację drobnoustrojów odpo­wiedzialnych za daną infekcję. Synteza tego typu leków wyma­ga długiej i pracochłonnej technologii. W odniesieniu do tak niszczącego schorzenia jak Alzheimer, marzymy o znalezieniu „cudownego" leku, który przywróciłby chorym pamięć, zdolność do płynnego wysławiania się, czego są pozbawieni, a także by zlikwidował postęp choroby.