Układ nerwowy jest oddzielony od krwi przez barierę (tak zwana bariera krew-mózg, składająca się ze specjalnych komó­rek, uniemożliwiających przenikanie niektórych substancji z naczyń mózgowych do substancji szarej), która sama decydu­je, co przepuścić. Z tego powodu leczenie cholinergiczne po­zostawało bez efektu. Współcześnie stosowana substancja (THA) funkcjonuje na innych zasadach, ponieważ hamuje pro­dukcję enzymu rozkładającego acetylocholinę w mózgu. Efek­ty są różne, produkt działa toksycznie na wątrobę, ale w kilku przypadkach spowodował znaczną poprawę pamięci i dlatego powinien być przedmiotem dalszych badań. To pierwszy przy­padek poprawy w leczeniu choroby Alzheimera. Wiedza farmakologiczna stale się rozszerza. Aby stwierdzić, czy lekarstwo działa, należy je poddać próbie. Laboratoria pro­ponują niektórym oddziałom szpitalnym uczestniczenie w tych eksperymentach. Chorych im poddawanych dzieli się na dwie grupy: pierwsza otrzymuje właściwy lek, podczas gdy druga, nie wiedząc o tym, otrzymuje tak zwane placebo, jakiś całko­wicie obojętny środek; następnie porównuje się stan chorych w obu grupach. Stosuje się w tym celu testy psychologiczne, które jak wspomniano, nie zawsze spełniają ten warunek i dla­tego wykorzystuje się także pozytronową tomografię emisyjną lub jakościowe EEG.